Gastenboek

Schrijf een nieuw bericht voor het Gastenboek

 
 
 
 
 
 
Velden gemarkeerd met * zijn verplicht.
Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
Om veiligheidsredenen slaan we je IP-adres 18.210.28.227 op.
Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben.
We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
47 berichten.
Corrie Corrie schreef op 26 augustus 2019 om 08:35:
mijn complimenten voor het mooie boek. Wat goed om zo openhartig te zijn, over alles wat je hebt meegemaakt! Een mooie baan maar wat een ellende kan er bij komen kijken! Trots op jou en je collega's die met gevaar voor eigen leven voor ons burgers klaar staan. ik wens je een mooie toekomst.
Rene de Jonge Rene de Jonge schreef op 11 mei 2019 om 15:03:
Tussen 1983 en 2004 gewerkt in Amsterdam. De Pijp en OTB. Teveel gezien en meegemaakt om geen last van te krijgen. Had nog een restje mee vanaf de ambulance waarop ik als verpleegkundige had gewerkt voor de politie. 2 jaar geleden stak bij mij ptss de kop op. Nachtmerries, herbeleving, angst, korte lont...geen onbekende signalen. EMDR gehad met positief resultaat. Toch wordt het nooit meer hetzelfde. Ook tegen mij is al 100 keer gezegd, “schrijf een boek.”. Er zijn er denk ik al genoeg. Nu nog de juiste aandacht en erkenning voor dit monster. Hoop dat jouw initiatieven eraan zullen bijdragen.
Mireille Geldorp Mireille Geldorp schreef op 10 mei 2019 om 08:36:
Hallo Joeri, Ik lees net over jouw verhaal op linkedIn. Mooi dat je een boek hebt geschreven. Wist jij dat er een gecertificeerde (en voor Amerikaanse veteranen met PTSS effectief bewezen) meditatieve vorm van yoga is, die misschien behulpzaam kan zijn, genaamd I-rest yoga? https://www.irest.org/about-irest Hieronder ook een linkje naar de enige(?) gecertificeerde docent in nederland die ook een online training aanbiedt. Misschien is het wat voor je of voor andere collega’s met PTSS. Groetjes! https://ontdek-yoga.nl/irest-yoga-nidra-training/
Stefan Vlaminckx Stefan Vlaminckx schreef op 10 mei 2019 om 00:32:
Beste Joeri, Wat een ontzettende prestatie heb je neergezet kerel! Uiteraard als diender in het centrum van onze hoofdstad, ook wel een van de zwaarste districten van Nederland te noemen. Maar zeker ook daarna, tijdens je herstel van je PTSS. Een boek, je blog en je activiteiten om anderen voor te lichten over de risico's die jullie als politie, brandweer, leger en ambulancedienst, lopen op een PTSS. Vanuit eigen ervaring kun jij vertellen hoe het is, hoe het begon, en wat je hebt geleerd om jezelf te beschermen, zo goed als dat kan, tegen nieuwe trauma's. Ik vind je een ware held, en mocht je daar behoefte aan hebben, dan ondersteun ik je werk graag. Want als mede ervaringsdeskundige PTSS is het mij altijd aan het hart gegaan hoe mensen zoals jij omgaan met de dagelijkse praktijk van jullie zware werk. Ik wens je ongelofelijk veel geluk, liefde en kracht! Groet, Stefan Vlaminckx
Truus Reuvers Truus Reuvers schreef op 14 februari 2019 om 14:49:
Ik vind het heel erg wat er gebeurd is maar waarom moet die mevr Simons zich overal mee bemoeien ze zet heel Nederland op z'n kop eerst dat zwarte pieten gedoe en dat discriminatie gebeuren en nu dit weer heeft ze niks fatsoenlijks te doen als zich met zaken bemoeien die haar niks aan gaan ben dat mens nu langzaam wel zat hoop dat ze dat een keertje snapt dat wij Nederlanders onze eigen geloof,tradities,en waarde hebben ook voor andere een ieder hoort zich aan te passen in het land waar ze wonen dat moeten onze imigranten ook die in andere landen zijn gaan wonen
Henk Henk schreef op 13 februari 2019 om 10:58:
Ik wens alle betrokkene heel veel sterkte, burgers politiemensen en toch ook de familie van alle betrokke. Jammer dat die dame werderom in de belangstelling wil staan door uit haar nek te kletsen, en daarmee andere ernstig te kwetsen. Ik ben geen echte rascist, maar zou het erg op prijs stellen als mevr.Simons is ging doen wat ze ooit heeft beloofd, terug gaan naar het land van haar voorouders.
H H schreef op 12 februari 2019 om 21:55:
Kanjers!!!!! Hoop zo dat de ‘dienders’ weer mogen handelen zoals 30 jaar geleden!!! Respect voor alle hulpverleners. En wat is er mis met handelen naar beroep???? Iedereen doet zijn werk, maar als hulpverlenet sta je nergens toch Sylvana..... Schaam je. Hoop dat jij nooit hulpverlening nodig hebt. Want als ik dat zou zijn cq doen zou ik weglopen om je eigen stomme praat...
coby coby schreef op 12 februari 2019 om 15:57:
Joerie, Wat knap om dit alles zo te verwoorden. Mijn vader kwam net voor WWII in dienst bij de Haagse Politie nadat hij jarenlang had gewerkt bij de Schelde als meubelmaker. Hij viel qua oorlog dus met zijn neus in de boter. Zelf ben ik van na de oorlog en werden er alleen maar leuke dingen verteld want die waren er ook. Maar 's nachts kwamen bij mijn vader de nachtmerries en sloeg en trapte hij in 't rond. Zelfs heeft hij mijn moeder op die manier een keer uit bed getrapt. Na het overlijden van mijn moeder deed ik de boel thuis en menigmaal moest ik mijn vader wakker maken omdat hij lag te schreeuwen en te schoppen en wanneer hij dan wakker werd zei hij: "Het is goed zo, ga maar weer slapen".
Andre Kok Andre Kok schreef op 12 februari 2019 om 15:47:
Joeri laat haar maar eens met iemand met ptss praten of met mij. Dan weet ze wat zulke situaties met je doet.Je hele verdere leven met zulke situaties moeten leven is een HEL. een oud collega.
Gerard Hoogers Gerard Hoogers schreef op 12 februari 2019 om 15:46:
Mooie open brief. Neef van mij heeft ook PTSS. Inmiddels definitief afgekeurd. Een zwaar beroep waar je alleen maar respect voor kan hebben. En voorzichtig moet zijn met een mening. Houd vol en sterkte. Blij dat jullie er zijn.
Ton Ton schreef op 12 februari 2019 om 14:21:
Beste kerel. Ik ga het boek cker kopen en lezen. Thx voor al je wijze woorden tijdens mijn tijd in het centrum als biker bij de vliegende brigade handhaving.
Hans Barend Wikke Hans Barend Wikke schreef op 7 februari 2019 om 17:20:
Als oud ambulance hulpverlener 25 jaar te hebben gewerkt en daarna als docent PPOI nu EHDP waar ik gepoogd heb kennis, kunde en vaardigheden over te dragen aan mijn studenten heb mijn ook mijn eigen persoonlijke ervaring gedeeld van een ingrijpende gebeurtenis die op mijn netvlies zijn ingebrand en ik mij zal herinneren tot op mijn sterfbed. Ik weet wat PTSS met je doet en daarom mijn chapeau voor al jullie inzet voor onze samenleving ook al moeten soms zelf knokken om verder te kunnen. 💙💙💙 MvG. Hans
Esther Esther schreef op 13 december 2018 om 02:12:
Beste Joeri, Ziek? ik vind jou niet ziek of als ziek te bestempelen, het is een aangedane beschadiging, herstel of ermee leren leven kan, beschouw jezelf alsjeblieft niet als ziek en laat die term varen en heen gaan. PTSS is complex en hier kun en kan je aan werken, mee leren omgaan, leven en verder gaan, zelfs herstellen zou ik niet beweren. Ik zou het jezelf te min aandoen jezelf als "ziek" te bestempelen en stigmatiseren. Ook ik kreeg zaken voorgeschoteld en nog die niet loslieten, 1 achtervolgde mij nachten en is weg ik weet niet hoe maar het was zo gruwelijk dat het mij in de nachten kwam opzoeken en de angsten en meer, daar kun jij vast aansluiting in en aan vinden gaan over andere zaak maar op dat moment oog in oog was al teveel voor ook de anderen aanwezige vrouw, zelfs de stage begeleider had er wat last van maar ooit eens komt er iets of iemand, ,voorval of wat zo ingrijpend is dat het gaat knagen. Ik adviseer te verwerken het waren lange eenzame nachten met partner van toen in diepe vredige slaap die hier nooit iets van zal begrijpen is het voorbij gegaan. Dan zeg ik op mijn beurt voor nu, het monster of beest als PTSS kan elk moment zijn kop opsteken ongevraagd en ongewenst. Had ik er meer en van mijzelf al aangeleerd deze te ondergaan en laten gaan en komen ook, soms bewust op te roepen voor eigen verwerking van andere zaken en dingen uit en in mijn leven. Doe ik mijn best vooruit te komen en wens jouw dat toe net als velen met jouw en mij samen gaan wij het redden. Het einde is in zicht en daar brandt misschien een verlossend licht voor jou, het mijne is wel voorgoed voorbij dat weet ik wel ik ben helemaal alleen en hoop dat jij genoeg mensen om je heen hebt die jou steunen en laten zijn wie je bent. Tot zover en groet
Robert Remie Robert Remie schreef op 24 november 2018 om 20:32:
Good job Joeri! In welk uniform je ook werkt, je werkt voor de BV Nederland. Respect voor allen!
C.Lemmers C.Lemmers schreef op 7 november 2018 om 09:19:
Hallo Joeri. Ik heb in 2016 de diagnose werk- en privé-gerelateerde PTSS gekregen na ruim 36 jaar politiewerk. Ik heb via een ex-collega het boek gekregen en ben het aan het lezen. Het roept veel herkenning en emotie op. Je hebt mijn respect verdiend door het boek te schrijven en daardoor voor anderen de mogelijkheid te creëren om op een andere en hopelijk acceptabele manier met het fenomeen PTSS om te gaan. Dank hiervoor. Ik wens je alle goeds en gezondheid voor de toekomst.
mariette mariette schreef op 24 september 2018 om 20:22:
Zoals ik Joeri heb leren kennen zo leest ook het boek. Makkelijk, toegankelijk en zonder franje! Het is positief, laat politiewerk zien en de soms ook vervelende gevolgen. Top hoe je hiermee verder komt.
Marjan Cuijpers Marjan Cuijpers schreef op 25 augustus 2018 om 22:33:
Hallo Joeri, Ik heb zojuist je boek uitgelezen. Het pakte me. Bedankt dat je ons een kijkje achter jouw schermen hebt gegeven. Ik hoop dat je de rust van je vakantie nog lang met je meedraagt! Veel groeten, Marjan
Marcel Marcel schreef op 31 juli 2018 om 19:06:
Hoi Joeri, net je boek besteld en ik denk nu al dat ik herkenbare dingen zal lezen. Ik wens verder alle sterkte toe en roep nog iets zodra ik m uitgelezen heb. Groeten Marcel
Arnold Arnold schreef op 30 juli 2018 om 11:55:
Goed boek en heel herkenbaar. Ook ik heb dit boek in een adem uitgelezen. Ik vind het echt super knap de stappen die je gezet heb en veel geluk/gezondheid voor de toekomst.
Ria Ria schreef op 10 juli 2018 om 14:45:
Hoi hoi held, ik kijk er naar uit om je boek te lezen. Dikke knuffel en tot snel. Groetjes Ria Brinkman