Afscheid

En toen was er stilte, doodste stilte. Iedereen was stil. Hier en daar hoorde je iemand snikken of zijn neus ophalen. Verder kon je een speld horen vallen.
Dit hier boven waren de laatste minuten van de uitvaart van mijn vader afgelopen vrijdag. Na ongeveer 1 uur muziek, toespraken en een luid applaus was het tijd voor stilte. Na de stilte kwam weer muziek. Tijdens deze muziek liep iedereen naar voren en kon iedereen mijn vader de laatste groet brengen. Gelukkig hadden we bij het uitzoeken van de muziek rekening gehouden met veel belangstellenden want dit afscheid duurde lang en het laatste nummer hoefde gelukkig niet in een loop gedraaid te worden.

Wat heb ik een rare 2 weken gehad. Op 5 november bleek mijn vader ziek te zijn. Op 19 november had hij een kleine ingreep zodat de week daarna de chemo kon beginnen, maar op 21 november overleed hij aan de gevolgen van diverse complicaties van de kleine ingreep. Gewoon klote dus.
De dag van zijn overlijden was erg raar. Ik had eerst een leuke middag, ben in de ochtend wel bij mijn vader geweest en zag dat het niet goed ging. Dat gaf hij ook aan. Na 5 minuten heb ik hem een dikke kus gegeven op zijn voorhoofd en ik ben weggegaan.
Aan het einde van de middag belde mijn broer mij dat ik ook naar het ziekenhuis moest komen. Het ging niet goed en we moest het één en ander bespreken. Ook zou hij naar de IC gaan.  Aangekomen in het ziekenhuis was het erger dan wij dachten en hoopten. Hij had veel pijn en was niet meer bij. We zijn naar een aparte kamer gegaan met hem waar hij enige tijd later overleed in het bijzijn van ons.

Op 29 november hebben we de uitvaart van mijn vader gehad. Dit was een mooie uitvaart. De uitvaart was op begraafplaats Westerveld, één van de mooiste uitvaartcentrums van Noord-Holland. Er waren veel mensen en dat doet altijd erg goed. De bloemen waren echt prachtig. De muziek en toespraken waren ontroerend en deden mij en mijn familie goed. Zelf heb ik ook gesproken samen met mijn broer. We hadden samen een tekst gemaakt en ik zou deze voordragen. Dit lukte zonder tranen te laten en dat vind ik knap van mijzelf. Na onze voordracht hebben wij om een luid applaus gevraagd van de belangstellenden. Dat is echt en kippenvelmoment. Na dit applaus werd het stil, doodstil.

Lieve Jelle, ik zal je missen.

Joeri

Eén antwoord op “Afscheid”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *