Depressie

Een depressie, wat een klote woord als je het zo leest. Als ik denk aan een depressie dan zie ik het acht-uur journaal voor mij met de weersverwachting. Eigenlijk klopt dat ook wel. Als je het over een depressie hebt in het kader van weersverwachtingen dan is het slecht. Het is somber weer met veel regen en wind. Zo voel ik mij ook. Ik ben vaak somber. In mijn hoofd zit vaak wind, regen en storm. Het is lastig uit te leggen wat je voelt bij en depressie. Ik heb soms zelf het gevoel alsof ik niets voel. Ik wil dan ook vaak niets, maar soms moeten dingen gewoon. Ik moet werken en ik ben met mijn kinderen, vrouw en honden bezig. Mijn gezin is voor mij het belangrijkste van alles. Ik weet niet wat ik had gemoeten zonden hen. Aan de andere kant zijn dit ook de mensen die het meest last van mij hebben. Thuis ben ik echt mezelf. Ik kan mij dan terugtrekken en ben zoals ik ben. Somber, snel geïrriteerd en moe. Dit uit zich bij mij dan vaak dat ik juist wel dingen ga doen. Het zijn wel onzin dingen, maar ik ga ze doen. Ik ga dan niet zitten ofzo. Veel mensen weten dat niet van mij. Ik laat dit dan ook niet vaak zien. Een depressie zit in je hoofd. Het is niet zichtbaar zoals een gebroken arm.
Ik werk nog steeds fulltime. Dat vind ik best lekker. Doordat ik bezig ben heb ik afleiding en maal ik minder in mijn hoofd. Je zou kunnen zeggen dat ik op het werk een masker draag. Als mensen vragen hoe het gaat geef ik soms eerlijk antwoord en soms niet. Dat is afhankelijk van mijn dag en wie het vraagt.  Mensen vinden het ook moeilijk als je zou zeggen hoe het echt met je gaat. Ze schrikken daarvan en weten zich geen houding te geven.
Ik vraag mezelf wel eens af hoe mensen mij het beste kunnen benaderen als ik mij slecht voel. Ik vind dit lastig om te zeggen. De ene keer moet je maar normaal tegen mij doen en de andere keer kan je mij beter met rust laten.  

Op een depressie rust nog steeds een soort van taboe. Je praat hier niet zo snel over. Als ik in een gezelschap zit en er is een voorstelrondje zeg je niet meteen:” Hallo, ik ben Joeri en ik heb PTSS en een depressie.” Als ik dat wel zou doen zou ik dat zelf raar vinden. Ook zie ik er het nut niet van. Ik geef mij niet meteen bloot, en laat dan dus ook niet meteen het achterste van mijn tong zien.
Misschien ben ik ook wel bang voor het oordeel wat mensen hebben als ik zou zeggen dat ik een depressie heb. Schrikt het af, of trekt het juiste mensen aan? Ik weet het niet. Als je het hebt over een depressie had ik altijd het idee dat iemand dan ook in de war was. Denken ze dat dan nu ook van mij? Dit zijn allemaal vragen waar ik mee loop en dan heb ik het nog niet eens over mijn eigen gevoel. 

Sinds 2015 slik ik iedere dag keurig in de ochtend mijn pilletje om de dag door te komen. Als ik deze een keer vergeet dan begin ik mij rond een uur op 1 in de middag onrustig te voelen. Deze onrust gaat dan verder en uiteindelijk word ik vervelend omdat ik mij vervelend voel. Het is dus zaak dat ik mijn pilletje niet vergeet. Ik maak zelf hier wel grapjes over met mensen die mijn situatie kennen. Als ik dan druk ga doen dan vragen ze of ik mijn pilletje wel genomen heb.

Drukte in je hoofd is lastig. De drukte over van alles en nog wat. Vaak valt er geen touw aan vast te knopen. Als ik dat overdag heb is het vervelend, maar dan komt het wel goed. Dit mede door rationeel te blijven denken. Als ik slaap gaat het een stuk lastiger. Het gevolg is dan meestal een nachtmerrie waar ik schreeuwend en zwetend van waker wordt, of ik lig te vechten in mijn slaap. Ik ga dan om mij heen slaan en schoppen.

Ik wil niet klagend overkomen hoor, maar het zijn wel de zaken waar ik mee worstel en die mij bezighouden.
Kan ik dan nergens meer van genieten? Jawel hoor, zo erg is het ook weer niet. Ik vind het erg leuk om op zaterdag en zondag te kijken bij het voetbal van mijn kinderen. Ik kan ook wel genieten om lekker thuis te zijn en lekker op de bank te zitten en een film te kijken met z’n allen. Ook kan ik genieten van lekker koken. Lekker de BBQ aan en dan maar dingen maken die iedereen lekker vindt.  Samen met Debby dingen doen vind ik ook leuk. Het enige is wel, bij alles wat ik doen, dat ik moet uitkijken waar ik heen ga. Als ik ergens heen ga waar het druk is of waar onverwachte dingen kunnen gebeuren kan ik niet genieten en ben ik constant op mijn hoede. 
Kortom er is nog genoeg om van te genieten, echter is het wel vaak met een grauw randje eraan.

Bij deze wil ik iedereen wel een fijne kerst wensen en een heel goed en vooral gezond 2019!!

Joeri

Eén antwoord op “Depressie”

  1. Herkenbaar, het is momenteel ook niet mijn jaar getij. Winterdip, en nog wel meer. Ik herken het, van er niet mee te koop te lopen. En moeilijk met andere te delen, hoe reageren anderen, en begrijpen ze je wel. Ik vindt soms ook weinig begrip is in deze maatschappij.
    We leven in harde maatschappij

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *