Ik Ben Open

Veel mensen zijn eigenlijk erg gesloten van aard. We praten niet graag over dingen die ons echt bezig houden. Helemaal in deze tijd zijn we allemaal vrij gehaast, gejaagd en op ons zelf. We moeten veel dingen doen en komen daardoor niet veel aan ons zelf toe. Ook de leuke dingen schieten er dan wel eens bij in. Tijd voor elkaar is soms lastig, met alle gevolgen van dien. Ik vraag mij best wel vaak af of de persoon waarmee ik praat wel echt geïnteresseerd is in mij en hoe het echt met mij gaat.  We kennen allemaal wel het moment dat je iemand tegen komt op de gang of buiten en dat je aan elkaar vraagt hoe het gaat. Ben je dan echt oprecht geïnteresseerd of vraag je het uit beleefdheid. Stel het gaat op dat moment niet goed met je, zou je het dan zeggen?! Ik denk van niet. Tenzij je iets zichtbaars hebt. Je kan namelijk moeilijk doen alsof er niets aan de hand is als je been in het gips zit. Meestal is er dan iets gebeurd en dat vertel je dan ook. Natuurlijk is het anders als je griep hebt. Dit is iets wat je vaak ook gewoon kunt zeggen.

Stel nu dat je een depressie hebt of PTSS, kortom je hebt iets wat psychisch is. Dan wordt het anders. Mensen praten niet snel over hun psyché. Dat is eng en raar. Ook naar een psycholoog of psychiater gaan is raar. Je bent toch niet gek!!

Zoals veel mensen weten heb ik ongeveer 10 jaar PTSS. Ik heb dit opgelopen tijdens het werk na de moord op de toen 12-jarige Robiënna Reboe.
De politie was een macho cultuur waarin het moeilijk was om over je gevoel te praten. Ik vond en ervaarde dit zelf. Dit is overigens niet slecht bedoeld, maar zo was het nu eenmaal. De weken na de moord op Robiënna heb ik altijd net gedaan alsof het goed met mij ging. Echter sliep ik niet, had ik nachtmerries en herbelevingen. Ook werd ik somber en heel erg moe.
Uiteindelijk werd ik na een paar maanden ziek. Ik vond het toen heel erg moeilijk om open te zijn over mijn situatie. Ik was namelijk heel erg bang dat mensen, en zeker mijn collega’s, mij als gek gingen beschouwen. Ik wilde niet dat mensen mij een watje zouden vinden. Het heeft bij mij dan ook heel erg lang geduurd voordat ik zelf kon accepteren dat ik ziek was.

De laatste jaren heb ik dit ruim ingehaald. Ik heb mijn boekje uitgebracht, geef lezingen en praat veel met collega’s die zelf worstelen met hun eigen psychische kwetsbaarheden. Ik ben een soort ervaringsdeskundige (al mag ik mijzelf zo niet noemen).
Ik ben nu 42 jaar oud en kan mij goed staande houden in de wereld van de psyché. Ook kan ik mij goed verweren als mensen er iets van vinden en/of hun mening hebben. Ik heb dit heel moeilijk gevonden en af en toe vind ik het nog lastig.

Stel, je bent een jongere tussen de 16 en 24 jaar oud. Je hebt psychische problemen of onzekerheden over bijvoorbeeld je geaardheid of uiterlijk waar je al een tijd mee loopt. Je bent heel erg bang om hier over open te zijn omdat je bang bent voor eventuele consequenties zoals pesten, uitsluiting of misschien wel fysiek geweld. Door dit alles kun je in een isolement raken waar je niet meer uit komt. Als je hoort dat er ieder jaar weer meer jongeren zelfmoord plegen omdat ze gepest worden of omdat er psychische klachten zijn denk ik dat het toch echt eens tijd gaat worden dat wij allemaal open moeten/kunnen zijn over hoe wij ons echt voelen.

Op 10 oktober 2019 ga ik samen met Leonie Burggraaf en de YMCA een landelijke campagne lanceren onder de naam IKBENOPEN. In deze campagne zullen wij jongeren oproepen om open te zijn over hun psychische kwetsbaarheden/problemen. Op dit moment zijn wij druk bezig met het klaar maken van de campagne. We zijn in gesprek met partners over de campagne en onze visie waardoor ze de campagne willen steunen. Op dit moment zijn het ongeveer 40 partners. Ook zijn wij in gesprek met bekende en minder bekende mensen die onze campagne willen steunen. We kunnen namelijk alle steun en bekendheid gebruiken.

Wij, Leonie en ik, doen deze campagne vrijwillig. Nu heb je, als je een campagne wil starten, financiële middelen nodig. Daarom went ik mij tot jullie, als lezers van mijn blogs, om Leonie en mij te helpen om onze campagne tot een succes te maken. Hieronder staat een link waarmee je via iDEAL een donatie kan doen.
Iedereen die € 50,- of meer doneert maakt kans om 1 van de 5 #IKBENOPEN shirt te winnen. Hiervoor moet je, na je donatie, een mail sturen naar shirt-win-actie@ikbenopen.nu met daarin je naam, donatie bedrag en je telefoonnummer.

Joeri

Donate € -

3 antwoorden op “Ik Ben Open”

  1. Wat een enorm goede actie! Ikzelf ben momenteel niet in staat om financieel bij te dragen, maar ik zal deze blog delen op meerdere sociale media!

    Succes!

  2. Ik ben jarenlang niet open geweest over de twee naarste jaren van mijn leven. Zolang ik er niet over praatte, was het er ‘niet’. Pas zeven jaar later keek ik naar de afgrond voor me en besefte dat ik hulp moest zoeken. Behoorlijk gevecht maar het heeft me enorm geholpen.
    Ik sta aan de zijlijn voor jullie te juichen. Dat jullie alle worstelende jongeren maar mogen bereiken!

  3. Mooi initiatief! Onze ervaring met project Blootgelegd, het boek waarin ook een intevriew met Jouri is opgenomen is dat openheid van groot belang is. Het is niet altijd perse iemands aard, waardoor hij of zij gaat zwijgen. Het is juist kenmerkend voor trauma, dat mensen geen woorden vinden voor overweldigende schokkende gebeurtenissen. De dertig verhalen in het boek Blootgelegd getuigen daarvan, evenals de ervaringen van de jonge journalisten die de interviews met deze mensen, waaronder Jouri afnamen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *