Skip links

Knock-Out

BAM!!!! Daar lag ik, midden in de Leidsestraat op de tramrails. Het volgende moment, wat ik mij herinner, zitten Nienke en Mandy bij mij. Dit zijn 2 collega’s van de Burgwallen. Heel langzaam begin ik weer te registeren wat er om mij heen gebeurd. Ik hoor dat Nienke en Mandy tegen mij praten. Ik voel pijn, veel pijn. Pijn in mijn hoofd en pijn in mijn kaak. Ik voel, proef en zie bloed. Dit komt uit mijn mond. Langzaam begin ik mij te realiseren dat ik op de grond lig. Ik probeer te bedenken wat er is gebeurd. Dat lukt mij op dat moment niet. Ik weet niet wat er is gebeurd. Dan hoor ik dat ik neergeslagen ben. Dit klinkt voor mij wel bekend. Ook begin ik mij te herinneren wat er gebeurd is.

Het is vrijdag 31 mei 2019. 20 á 30 minuten eerder ben ik naar een melding gegaan van een conflict in een winkel in de Leidsestraat. Dit conflict escaleerde dusdanig dat ik knock-out werd geslagen.

 

Terug naar het moment met Nienke en Mandy.
De ambulance arriveert en met veel moeite sta ik op. Onder begeleiding ga ik op de brancard liggen. Ik word vastgemaakt en naar de ambulance gebracht. Ik heb veel pijn en praten is erg lastig. De ambulance besluit mij naar het OLVG-Oost te brengen voor nader onderzoek. Daar aangekomen ga ik meteen de medische molen in. Ik krijg een CT scan om te kijken of ik eventuele bloedingen in mijn hersenen heb of mijn kaak gebroken is en om te kijken of er geen andere schade is. Gelukkig valt dit mee. Alleen de hoofdpijn is niet te harden. Ik krijg wat pijnstillers mee en mag gelukkig naar huis. Ik ben nu wel de eigenaar van een hersenschudding. De dagen daarna heb ik constant pijn in mijn hoofd gehad. Rust houden, dat is het advies vanuit het ziekenhuis. Ik heb mij ziek moeten melden en ga de rust in. De man die mij geslagen had is aangehouden en het is nu wachten op het moment dat hij zich voor de rechter moet verantwoorden.

Na het incident in de Leidsestraat ben ik overspoeld met berichten van collega’s. Veel collega’s hebben mij zien liggen en gaven aan blij te zijn iets van mij te horen. Het blijkt er namelijk naar uit te hebben gezien en dat geloof ik graag. Ook collega’s op de meldkamer van de politie hebben mij zien liggen via de camerabeelden. Ook zij zijn erg geschrokken. Ook van de Eenheidsleiding van de Amsterdamse politie krijg ik berichten.

Via deze weg wil ik iedereen bedanken voor de lieve berichten. Dit doet mij erg goed.

Joeri